ÖFKE

Gazetede bir makale okudum, Mahir Bayram imzalı. Öfke ve nefret sözcükleri üzerinden derlediği, güzel bir makale. kısaca bazı cümlelerini alıntılayayım.”Yoksulluktan, ırkçılıktan, sömürüden nefret etmek ve bunlara öfke duymak… Belki de günümüzde en samimi duyguların başında nefret ve öfke geliyor”.İlave ediyor,”öfke, içinde nefreti barındırırken onu eyleme dönüştürmesini bilir”.

ÖFKE
Yazar : Tarih : Okunma : 154 views Yorum Yap

Hafta sonu yeğenimin söz merasimi için ilçe dışındaydım. Hayat pahalılığını, yüksek akaryakıt fiyatlarını protesto etmek için cumartesi günü Cumhuriyet Halk Partisi’nin düzenlediği ve benim video çekimlerinde görebildiğim kadarıyla “İyi parti”,”Saadet partisi” mensuplarının da katıldığı kalabalık bir yürüyüş yapılmış. CHP genel başkan yardımcısı Sayın Gülizar Biçer Karaca ve çiftçi arkadaşlar mikrofonla “zamları, yaşanan zorlukları” dile getirmişler. Gene yazarın belirttiği gibi “Yoksulluğumuza ve bizi yoksul bırakanlara karşı duyulan öfkeyi” yansıtmışlar.

 

Bence önemli bir protesto bu. Geniş kesimlerin “kayıtsız” kalmalarına rağmen önemli bir adım. Siyasi kimlik gözetmeden herkesi etkileyen böylesi “zor günler” de sessiz kalınmamalı. Yazardan bir alıntı daha; “Tarih, dünyayı izlediği diziler ve sosyal medyada gördüğü yazılanlardan ibaret gören, yaşadığı hayata karşı ayaklanmayanları, kendisini yoksullaştıranlara ses çıkarmayanları, kayıtsız kalanları, yazacak”.

 

Yazılarımı takip edenler belki de benim “öfke, nefret, ayaklanma” sözcüklerini öne çıkarmamı yadırgayacaklardır. Demokrasi içinde bu kavramlar vardır ve “mutlak” anlamlarının dışında yorumlanıldığında, “düşmanlıktan öte”, patlama noktasında ki bir toplumun hissiyatını yansıttığı için özellikle kullanıyorum.

 

Çivril e dün gece döndüm. Sokaktan gür bir tezahürat duydum. Pencereden baktığımda Atatürk anıtı etrafında kalabalık bir grup vardı, sonrasında da konvoy yaptılar. Sabah öğrendim, Kıralan demirspor kulübü lig bitiminde bir üst lige yükselmiş. Sevgili başkanları Hasan Oruçhan nezdinde onları kutlarım. Uzun bir emek ve mücadele sonunda gelen bu başarıyı umarım diğer belde kulüpleri de yakalar.

 

Düşündüm, acaba gençleri sokağa döken sadece bir renk aşkımıdır? Yaşadıkları hayatın çaresizliği, bıkkınlığı onlara da, bir gün protesto için benzer konvoyları yaptıracak mı? Bir başka deyişle, kendi gelecekleri için çözümü “siyasette” arayamamaları sadece bir birikim eksikliği mi? Yoksa “korku imparatorluğu” üzerlerine çökmüş ve onların mücadele enerjisini,” iş bulabilme” kaygısıyla geriletmiş mi?

 

Yazardan bir cümle daha: “Duygularımızı ve isteklerimizi gizlemek zorunda bırakılmadığımız bir dünya için, kayıtsız kalmamak ve kayıtsız kalmamızı isteyenlere karşı öfke duymak.”

Sağlıklı, mutlu, ümit dolu günler dileğimle…

admin (gencivrilgazetesi@hotmail.com) Websitesi

İlk yorumu siz yazın

 width=