Yalnızlık

Çıkmıştım biraz ötedeki meyhaneden
Yürüyordum:
az biraz yorgun,
biraz da çakırımsı
pır pır ediyordu sönmek üzere olan sokak lambası
Soluklandım bir süre
sırtımı yasladığm
kerpiç evin köhne duvarında…

Yalnızlık
Yazar : Tarih : Okunma : 162 views Yorum Yap

Ağır aksak gittikçe ıralaşırken meyhaneden
gelmiştim karanlıkça bir sokağın ayak ucuna;
bir süre öylece durup
bekledim…
Sokağın soluklarına karışmıştı
hemen yan evdeki yaşlı ninenin soluk alış verişleri
ve

az ötedeki evde ateşler içinde kıvranan çoçuğun derin derin solumaları
Belli belirsiz bir evden geliyordu:
uykusuz çarşaf ya da yorgan hışırtıları
Kimbilir belki erini yitirmiş bir kadın
belki de uyku tutmamış yalnız bir adam
eşlik ediyordu
bu çarşaf hışırtılarına…
Usulca girdim sokağa;
içimde yaşlı ninenin zor duyulan solukları,
ateşi düşmeyen çocuğun sayıklamaları…
Köhne, karanlık bir evin kapısını araladım…
İçeri adım atınca;
Evi taşasıya doldurmuş
yalnızlığın soğukluğu kucaklayp öptü beni…
Kulağıma
“seni seviyorum!”
diye fısıldayarak.

admin (gencivrilgazetesi@hotmail.com) Websitesi

İlk yorumu siz yazın

 width=